Overslaan naar de hoofd content

Laura's hondenschool

’s Ochtends word ik wakker en merk een vleugje blegh. M’n lijf is stijf, ik voel me niet fit en aan de dekens te zien studeerde ik in mijn slaap voor wasmachine. Het was een onrustige nacht.

Ik stap in de auto en merk dat ik net even een fractie minder scherp ben dan normaal. Mijn gedachten dwalen af naar een discussie die ik had met Sjoerd, ik denk aan mijn vader in het verzorgingstehuis en merk dat Laicka en Fix ook even hoi zeggen in mijn hoofd.

Het is zo’n dag. Een dag waarop alles net even een beetje moeilijker gaat, het niet kabbelt, maar voelt alsof ik achter de feiten aanloop. M’n lontje is korter, ik zit meer in m’n hoofd, merk dat ik in gesprekken voor mijn gevoel meer afwezig ben en niet die zuivere scherpte heb die ik gewoonlijk van mezelf ken.

Thuiskomend rent Prul op me af. Als heuse vliegende Hollander lanceert ze zichzelf vol op m’n knieschijven en ik merk dat ik wil snauwen. Ze doet me pijn, ondanks dat ze maar 17 kilo weegt. Ik draai weg, laat haar bedaren en geef haar een knuffel. Ik besef: ik moet dit anders doen en bel m’n moedertje om m’n hart te luchten.

De blegh verdwijnt, ik voel mezelf weer landen en merk: ik ben er weer.

Alles wat je meemaakt, of dat nou recent is of al wat verder weg, zit in onze rugzak. Die rugzak is gevuld met allemaal ervaringen die invloed hebben op hoe het met ons vandaag de dag gaat. En die rugzak? Die heeft ook invloed op hoe wij met onze honden omgaan, hoe geduldig we zijn en hoe we kunnen reageren.

En een klein geheimpje: ook jouw hond draagt een rugzak met zich mee. Rasspecifieke eigenschappen, mentale en emotionele ervaringen, misschien fysieke belemmeringen en nog zo veel meer.

Ik denk dat het belangrijk is zelf in de spiegel te durven kijken, ons te realiseren wat we met ons meedragen, maar ook open naar onze hond te durven kijken. Zitten we op één lijn? Lopen we samen op het juiste pad? Zijn we in harmonie of schuurt er iets? En als er iets schuurt, hoe kunnen we dat oplossen?

Elke dag hebben we een keus. Dragen we onze rugzak alleen of kijken we samen hoe we de lading kunnen verdelen en de stapjes vooruit wat makkelijker worden?