Ik zat om 4 uur ’s nachts buiten. In een uitgestorven wereld klapten mijn gedachten uit elkaar van het piekeren. Weer een peuk, meer vragen, een hartslag van 120. Slapen? Vergeet het maar.
De hamvraag? Wat als er met mij iets gebeurt…
Dat het leven eindig is, weten we allemaal. Ooit haalt de tijd ons in en verlaten we deze aarde. Maar tussendoor kunnen er ook dingen gebeuren die je niet in de hand hebt. Ziekte, een ongeluk, een scheiding of andere zaken die we niet standaard incalculeren als we een hond aanschaffen.
Toch hield die gedachte mij wakker. Wat als het leven anders loopt dan we denken of gepland hadden? En wat voor invloed heeft dat op het leven dat onze hond leidt? Blijft het leidend of wordt het lijden?
Als mensen op leeftijd nog een keer aan een nieuwe hond beginnen, wordt het gesprek vaak wel gevoerd over wat er met de hond gebeurt als de eigenaar iets overkomt. Maar laten we eerlijk zijn: leeftijd is niet het enige waar we eigenlijk rekening mee moeten houden. Wat als de hoofdverzorger, degene die de verantwoordelijkheid draagt, uitvalt? Wat dan?
Jullie spieken al een tijdje mee in het leven van Laxi, ons mega-arbeidsintensieve, high-drive, bij vlagen op hol geslagen Hollandertje. Een meisje van wie ik dag in, dag uit intens geniet, maar aan wie ik ook enorm veel tijd kwijt ben om te zorgen dat ze voldaan is. 30 uur per week? Dat halen we met gemak.
Wat als er iets met mij gebeurt? Haar mens, die haar leven grotendeels faciliteert. Wie is er gek genoeg om bijna fulltime tijd aan haar te spenderen?
Een dagje of twee met wat minder gaat ze nog wel redden, maar daarna? Dan gaat ze de tent afbreken en is ze niet te houden. De consequentie van een hond als Laxi: ze moet dingen doen, anders gaat ze het zelf wel verzinnen. En haar zelfverzonnen hobby’s zijn vaak niet heel handig.
Maar dat maakt het ook lastiger om een achterban te creëren voor als er iets met mij gebeurt.
Natuurlijk is Sjoerd er, maar die werkt ook rustig 50 uur per week. En eerlijk? Hij is dolgelukkig met haar, maar verder dan twee keer per week naar het bos komt hij niet. Dat is nou eenmaal hoe wij de zaken samen hebben verdeeld.
Wat als er met mij iets gebeurt?
Een vraag waar ik niet zomaar een antwoord op heb, maar wel iets wat ik binnen mijn netwerk zal moeten bespreken. Gewoon, voor het idee dat er een vangnet is als ik uitval.
Liever niet natuurlijk, maar wel verstandig om er eens over te praten.