Terwijl onze prul vorige week 5 maanden oud is geworden, merk ik dat we eigenlijk wel kunnen zeggen dat ze niet meer weg te denken is uit ons dagelijks leven.
Misschien jinx ik het wel, maar we hebben eigenlijk niets te klagen. Ze is zindelijk, we kunnen haar meenemen naar allerlei verschillende situaties, ze is sociaalvaardig naar andere honden, adoreert mensen die haar ook maar een klein beetje aandacht geven en tot nu toe gaat ze ook prima om met verkeer – iets wat we bij herders nog wel eens anders zien, denk bijvoorbeeld aan uitvallen of najagen.
Ook tijdens onze “mini-vakantie” bij het allerbeste resort: Playa del Mama, gaat het ontzettend goed. Zelfs zonder slaapren weet ze ook ’s nachts haar rust te pakken.
Het enige punt waar ik de komende tijd met haar aan wil werken, is haar frustratietolerantie. Als haar iets niet zint, als ze – in haar beleving – te ver bij haar mens vandaan is, als ze haar zin niet krijgt of als iets niet lukt, dan raakt ze gefrustreerd. Op dat vlak heeft ze een zero-toleranceniveau.
Eigenlijk past dat ook wel bij haar. Ze is doortastend, slim en doet graag dingen op haar eigen manier. Niet te verwarren met eigenwijs. Ze is zelfstandig zonder onafhankelijk te zijn, maar dat betekent ook dat ze niet gezeglijk is. Eigenlijk is ze gewoon een Hollandse Herder pur sang.
Nu klinkt dit misschien zelfs wel enigszins perfect voor een hond van vijf maanden, en soms voelt dat ook zo.
Maar zelfs al heb je een goede fokker, een fijne pup en een goede nestperiode gehad, dan nog ligt het uiteindelijk in je eigen handen wat je met jouw vriendje gaat doen om hem of haar gelukkig te krijgen.
Ik werk daar iedere dag aan. Elke dag kijk ik naar haar en probeer ik te zien waar haar behoeften liggen. Soms is dat puzzelen en sluiten haar behoeften niet aan op hoe ik had bedacht dat de dag eruit zou zien.
Neem bijvoorbeeld die achterlijk warme dagen die we hebben gehad. Dan stond ik om 06.00 uur al in het bos. Niet mijn favoriete tijdstip, maar wel noodzakelijk. Anders zou ze, 40 graden of niet, de tent afbreken.
Want uiteindelijk ben ík verantwoordelijk voor de keuzes die ik voor haar maak.
Mocht je hulp nodig hebben of eens samen kijken naar jouw hond. Geef je dan op voor het gratis adviesgesprek en dan zie ik je snel.